Czerteż

Wieś położona na południowym obrzeżu Pogórza Dynowskiego, lokowana przez księcia Jerzego II, jako wieś służebna grodu sanockiego Czerteżniki (gwarowo “rzemieślnicy”) około roku 1339. W zapisach s-c-s w brzmieniu jako Чертежъ. Alternatywna etymologia: czerteż (przestrzeń) to słowo pochodzenia wołosko-ruskiego związane z archaiczną gospodarką w Karpatach – wyrębem, wypalaniem i karczowaniem terenów zalesionych pod przyszłe osadnictwo. Była to wieś królewska, podległa Wójtowi z Sanoka, potem Starostwu Sanockiemu. Po 1772 roku przechodzi na własność Urbańskich. W przekazie tradycyjnym  w okolicach Czerteża znajdowało się dużo stawów – rozciągały się od wsi Nowosielce i Dudyńce aż po Trepczę.

Zabytki

Cerkiew grecko-katolicka p.w. Przemienienia Pańskiego, parafialna, zbudowana w 1742 roku, remontowana w 1836 r. (zastąpiono wówczas kopuły nad babińcem i prezbiterium dachem kalenicowym – dwuspadowym oraz wykonano sklepienia kolebkowe). Konstrukcja orientowana, zrębowa z ostatkami, kryta gontem, postawiona na kamiennej podmurówce. Nawę wieńczy cebulasta, ośmiodzielna kopuła na ośmiobocznym bębnie, zwieńczona pozorną latarnią. We wnętrzu dwa ołtarze boczne manierystyczne i polichromie przedstawiające św. Olgę i św. Włodzimierza. Przed świątynią dzwonnica, drewniana, szalowana deskami, kryta gontem. Dach namiotowy zwieńczony pozorną latarnią, wzniesiona w 1887 roku. Cerkiew należy do najpiękniejszych świątyń drewnianych w Polsce południowo-wschodniej.

Miejsca rekreacji:

stadion sportowy

plac zabaw przy szkole Podstawowej