Dębna

Miejscowość położona na obrzeżu Gór Czarnych, będących częścią Pogórza Dynowskiego, powstała ok. 1431 r. po decyzji Władysława Jagiełły o założeniu miasta ‘Tirawa’ (obecnie Mrzygłód) na prawie niemieckim.  W latach 1431-1447 właścicielem wsi był Iwanko de Dębna. Wieś w tym czasie notowana pod nazwą Dambna, potem w 1486 Dapna. Nazwa Dębnej jest oczywista (dęby), herb w okresie międzywojennym przedstawia 3 dęby, w tym jeden złamany. Zasiedlenia tych terenów na dobre zaczęły się początkiem XV wieku. Legenda mówi, że przy wznoszeniu kościoła w Mrzygłodzie (1424), byli zatrudnieni jeńcy krzyżaccy, którzy tutaj zostali osiedleni. Dębna, choć wieś królewska w długiej swej historii była także dzierżawiona i wykupywana przez prywatnych właścicielu różnych narodowości. Pierwszym właścicielem był „Iwanko de Dambna”, później trzej bracia z Jurowiec, Rafał z Humnisk, a przed rozbiorami wieś ponownie figuruje jako królewska w kluczu tzw. mrzygłodzkim. Podczas rozbiorów należała do różnych właścicieli (także żydowskich), a na początku XX wieku właścicielem dużej części gruntów (a szczególnie lasów) był pan Nowak. Ewenementem Dębnej (także Raczkowej i Lisznej) jest to, że nie było tu osadnictwa ruskiego, jak w pozostałych miejscowościach regionu, gdzie w różnym stopniu zamieszkiwała ludność mieszana.

Miejscowość o dużych walorach turystycznych, z Dębiańskiej Skały roztacza się jeden z najładniejszych widoków w całej okolicy na dolinę Sanu.