Niebieszczany

Wieś położona na Pogórzu Bukowskim, w dolinie potoku Niebieszczanka, pomiędzy  pasmem Wiechy  z kulminacjami Korzenny dział 441 m n.p.m., Wiecha 471mnpm, Stróżowskie Łazy 502 m n.p.m. oraz Wysoka Góra 524 m n.p.m. od północy, zaś Chełmiec 410 m n.p.m. i Kobyla Góra 458 m n.p.m. od południa.

Pierwsza, historyczna wzmianka o miejscowości pojawia się w 1376 roku, kiedy to była własnością Najana vel Nana – wojewody wołoskiego pochodzącego z Marmaszu w Rumuni.

Nazwa miejscowości pochodzi od „mieszkańców terenu wysoko położonego” – niebiańskiego lub od imienia pierwszego właściciela Nano. W 1430 roku był już w posiadaniu Fryderyka Jaćmierskiego, miecznika sanockiego, następnie zaś przeszedł w posiadanie jego synów, którzy zaczęli używać nazwiska Niebieszczańscy. W siedemnastym wieku wieś stała się własnością Drohojowskich a w dziewiętnastym – Wiktorów.

Zabytki

– W miejscowości zachowały się pozostałości wałów ziemnych, dworu z XVI w, który uległ pożarowi w XVIII stuleciu. Zachowała się jedynie piwnica dworska z lat 1750-1825.

– Neogotycki kościół parafialny, pod wezwaniem św. Mikołaja zbudowany w 1925 roku. Wyposażenie wnętrza pochodzi z poprzedniego, starszego kościoła. Zdobi je barokowy ołtarz główny z XVII wieku . W polu głównym piętnastowieczny, gotycki krucyfiks. Ołtarze boczne pochodzą z początku XVIII stulecia. Ciekawostką jest również kamienna, późnogotycka chrzcielnica datowana na XV wiek.

– Dwór Wiktorów wzniesiony początkiem dziewiętnastego. Częściowo murowany, częściowo drewniany, potynkowany. Wzdłuż fasady długi podcieni wsparty na drewnianych słupach. W południowo-zachodnim narożniku prostokątny alkierz. Pierwsze wzmianki o dworze  jako „fortalicjum” – dwór obronny pojawiły się w 1408 r.

Ciekawostka:

W Niebieszczanach „Na Dole” pod „Górą Chełmiec” miał znajdować się klasztor bazylianów, który w 1865 roku popadł w ruinę. Odzyskane z ruin kamienie wykorzystano pod budowę fundamentów obecnej plebani. do dziś starsi mieszkańcy Niebieszczan  wiedza gdzie  był zlokalizowany Klasztor i opowiadają, że nocą słychać w tym miejscu bicie dzwonów z pod ziemi.

– przydrożne krzywe i kapliczki z XIX w.

– cmentarz choleryczny

– tradycyjna zabudowa, która charakteryzuje się oknami umieszczonymi od północnej strony ze względu na silne południowe wiatry.